arkadaşlar bu bölümle kimse ilgilenmemiş ben ilgileneyim dedim şimdi atamızın
son yolculuğunun resimleri ve sonunda bir küçük hikaye








Yıl 1938, 10 Kasım...

İstanbul Üniversitesi’nde saat 9'u 5 geçenin acı haberi duyulur. Bir Alman profesör var Hukuk Fakültesinde, o da duymuş, şaşırmıştır. Derse girsin mi, girmesin mi bir türlü karar veremez. O sırada aklına Rektöre başvurmak gelir. Kalkar, yanına gider. Aralarında şu konuşma geçer :

- Efendim, kararsızım. Acaba ne yapsam?

- Sizde böyle büyük bir adam ölünce ne yaparlarsa, onu yapın.

İşte o zaman Alman profesör kollarını iki yana sarkıtarak "Bizde bu kadar büyük bir adam ölmedi ki" demiştir.

emeğe saygı lütfen yorumlarınızı bekliyom

Alıntı:

İşte o zaman Alman profesör kollarını iki yana sarkıtarak "Bizde bu kadar büyük bir adam ölmedi ki" demiştir.

bunu birde biz anlayabilsek..ülkemizin su anki halini borclu oldumuz kişiye..hala bir öcüymüş gibi davranıyoruz..yazık cok yazık..gerci ülkemizde hangi degerler hakettiği degeri yeri bulabildiki..

İşte o zaman Alman profesör kollarını iki yana sarkıtarak "Bizde bu kadar büyük bir adam ölmedi ki" demiştir.

gerçekten çok gurur verci bir şey.Dünyada Atatürk gibi ulu ve önemli bir insanın şimdi ve daha öncede dünyaya gelmiş olmaz.Türk halkı vatanına,diline,toprağına,atana sahip çık,sahip çkmayanları yık.................

katılıyorum

arkadaşlar bu konuya ilgili değilsiniz herhalde böyle konulara herzaman ilgi göstermeye çalışmışımdır umarım sizde gösterirsiniz